رمضان ماه رحمت خداوندی؛ اما همراه با فقر و نا امنی برای شهریان کابل!

img

گزارش از: نیلوفر بارکزی

با آن که رمضان ماه رحمت و مغفرت الهی برای بندگانش، شمرده می شود اما برای افغان های جنگ زده مملو از دغدغه های زیادی می باشد و مردم زخم دیده افغانستان طی سالیان اخیر با انبوهی از مشکلات آن را به استقبال می گیرند.

هر چند در این ماه بازار های شهر کابل، میوه فروشی ها و دکان ها از جم و جوش مردم برخوردار اند ولی روزه داران با یک نگرانی و دلهره برای افطار و آماده کردن غذای شب آمادگی می گیرند.

قسمت اعظم ساکنان این شهر که بیکار اند و از اقتصاد ضعیف برخوردار اند، با آمدن ماه رمضان با مشکلات فقر و ناتوانی ها و نا امنی ها بیشتر از هر زمانی دیگر دست و پنجه نرم می کنند.

با این همه توده یی از مردم رمضان را با زرق و برق پذیرایی می کنند و جمعیتی از مردم هم با آمدن رمضان زانوی غم بغل کرده اند.

مصباح محب کارمند یکی از نهاد های خصوصی در کابل در اظهار نظرش به هفته نامه “سطر اول” می گوید: “رمضان یکی از ماه های پر برکت است که در طول سال یک بار میاید و ما تلاش و کوشش می کنیم که از این ماه به شکل خوبتر و بهتر بدرقه کنیم.”

اما این جوان از لحاظ امنیتی اظهار نگرانی کرده و می گوید:”ای کاش! می توانستیم به آرامش خاطر و امنیت بهتر به مسجد برویم نماز را به جماعت ادا کنیم.”

راضیه، بانویی که برای خریداری به بازار آمده است می گوید در رمضان باید قیمت مواد غذایی پایین بیاید اما در افغانستان همه چیز قیمت شده است و نمی توانیم که غذای خوبی آماده کنیم.

و این نگرانی یی است که با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان عده یی از باشنده گان نمیتوانند، نسبت بلند بودن نرخ مواد غذایی آذوقه آماده کنند.

غنی مرد میان سالی که دوکان میوه فروشی دارد می گوید:”در این چند روز میوه قیمت شده، مردم نمی توانند بخرند ما هم کار بار ما نمیشه و نرخ مواد هم در مارکیت بلند است.”

وی از مسؤولین می خواهد که مارکیت را کنترول کنند و نگذارند تجاران مال را به قیمت گزاف نرخ گذاری کنند.

همچنان سمیع الله یکی از مامورین دولت در مورد ماه مبارک رمضان می گوید: “در ماه رمضان به جای این که برکت و فراوانی زیاد شود بر عکس قیمت ها بلند شده است و ما از مسؤولین می خواهیم تا به این مشکل رسیدگی کند.”

نصرت یکی دیگر از باشندگان شهر کابل چنین می گوید: “ما یگان روز برای باز کردن روزه خود چیزی آماده کرده نمی توانیم و با آب روزه خود را افطار می کنیم.”

آمنه، بانوی دیگری که خود سرپرست خانواده است، در مورد استقبال از رمضان چنین بیان می دارد: “نه امنیت درست دراین کشور تأمین شد و نه اقتصاد درست ” و می افزاید در رمضان مردان نمی توانند که راحت به مسجد بروند، هر طرف جنگ قتل دزدی است و از طرف دیگر قیمتی زیاد است و هیچ مسؤولی نیست تا شهر را کنترول کند و ببیند که در شهر و بازار چی می گذرد؟

گل مرجان، یکی از فروشنده گان مواد غذایی می گوید: ” نرخ های مواد غذایی نسبت به سال های گذشته زیاد بلند نرفته است، اما با وجود آن هم فروشات ما کم رنگ است.”

سیمین ملک، شهروند دیگر کابل می گوید:” همه گی بیکار است و اقتصاد ضعیف؛ ما نمیتوانیم خریداری درست کنیم فقط همین قدر می شود که شکم خود و اولاد ها را سیر کنیم “

در افغانستان به گونه عموم رمضان ماه فراوانی و برکت شمرده می شد و همیشه مردم به خوشی از آن استقبال می کردند، مسلمانان برعلاوه بستن دهان شان از خوردن و آشامیدن، در این ماه به عبادات نیز می پردازند و برای ادای نماز و به خصوص نماز تراویح به مساجد می روند.

اما در شرایط کنونی در بسیاری از مناطق و حتی پایتخت کشور نسبت نبود امنیت، مردم حتی نمی توانند در نماز جماعت در مسجد هم اشتراک کنند، چون نا امنی ها حتی در مساجد هم بیداد میزند و به همین دلیل است که برخی از مردم می گویند ما حتی از طرف شب نمی توانیم از خانه های خود بیرون شویم.

همچنان مردم به این باور اند که مسؤولین و حکومت هیچ توجه به بازار ها و نرخ ها ندارند و تجاران هم هر گونه که می خواهند قیمت فروشی می کنند.

به این ترتیب مشاهده می کنیم که فقر، نا امنی، بی توجهی مسؤولین از شهروندان و تجاران مواردی اند که همچو چند سال اخیر امسال نیز طی ماه مبارک رمضان دامنگیر مردم افغانستان است. چنانچه حملات متعددی از هردو سوی جنگ(حکومت و مخالفین مسلح) طی رمضان سال جاری شهروندان کابل و ولایات کشور شاهد آن اند، این امید را در آغاز رمضان بین مردم خاتمه داده که رمضان سال جاری را تا اخیر آن بتوانند با صلح و آرامی سپری نمایند.

خپروونکی : مدیر ویب سایت

مدیر ویب سایت

اړوندې ليکنې

نظر مو څرګند کړئ